02-07-11

VOORTAAN

voortaan-11.jpg

Blauw en groen was weer de zee achter de olijfbomen.

Overal bij elke stap ontvouwde ze van ver haar golven

met kammen als melkwitte friezen op azuren muren.

Zomer schitterde ongebroken uit spiegeling van licht.

 

En daar nog stiller dan ingehouden nieuwsgierigheid

daalde ochtend neer als een hete adem en goudgerand.

Uit alle wazige vroegte kwam een land te voorschijn

van wolken en bergen vol mythen, van metamorfosen.

 

Ik durfde niet nog eens denken aan de dansende godin

in mijn gedicht met haar gezicht middenin oleanders.

Ooit trad ze in een tempel uit haar versteende beeltenis

en werd levende vrouw met minzame borsten en hart.

 

We brachten de dagen door met wonderlijke tochten

tussen de antieke wereld en verfrissende stranden.

Voortaan werd alles wat ik waarnam schrikkend orakel,

maar ook getuigenis, verklaring, mythe, verlangen...

 

wn

 

 

 

16:59 Gepost door Willy N. in Literatuur/poëzie | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

En ik lees en lees en lees, poëzie en mythe en droom en werkelijkheid en als ik het nog meer herlees zal ik beslist nog meer veronderstellen. Dit is weer het ernstige werk, heb er, zoals altijd, van genoten !
Groet je !

Gepost door: parelmoer | 04-07-11

heb je dat daar geschreven , daar waar je zo graag verblijft .... wondermooi hoor, als je dat maar weet

Gepost door: merel | 04-07-11

Lang geleden dat ik hier nog ben komen lezen willy, én WAT heb ik gemist :-) je schrijft het inderdaad, zoals hierboven al vermeld, weer wondermooi neer.

grtjes

Gepost door: Barbara | 11-07-11

Prachtig lieve Willy.
Kom jou efkens sterkte wensen!!
x

Gepost door: danique | 25-07-11

De commentaren zijn gesloten.