17-09-11

DICHTBIJ

kerkhof6-1.jpg

hij schuifelt wat rond in het park
waarin hij de zomer achterliet
dichtbij de haard van zijn herfst:
het rusthuis
vogels blijven zolang als beschutting,
voedsel en zonlicht reiken
daarna zoeken ze mooiere oorden op
in gevleugelde gedichten,
tegen speelse partners aan of
aan het hemelsblauw boven hun nest
 
hij schuifelt terug naar de poort
waar hij het wenken achterliet
dichtbij het bed van de lege uren:
de wandklok
najaar leeft zolang dolzinnige wind,
bladeren en heksenkringen voorradig zijn 
dan komt winter het verjagen
over knerpend witte lopers,
langs wasemende mantelkragen en
ijskil dwars doorheen merg en been 
 
wn 

15:49 Gepost door Willy N. in Literatuur/poëzie | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

de seizoenen van ons leven...

als de dagen korter en kouder worden,
dat de haard dan voor gezellige warmte zorgen mag,
liefst met een geliefde in de buurt,
in een huis dat een thuis is...


Dag Willy,
jij schrijft en beschrijft alweer treffend.

groetje,
Linda

Gepost door: Linda | 17-09-11

het leven zoals het schuifelt .... mooie woordjes

Gepost door: merel | 17-09-11

Brrr krijg er al kou van ....

Gepost door: AmaZony | 18-09-11

Geef mij dus maar de zon, hie rkan ik niet tegen Willy!

Gepost door: danique | 23-09-11

Heel mooi Willy.
Zo heeft elk seizoen zijn charmes.
Wens je een heel fijne zondag toe.
Groetjes,
moeke Nicky

Gepost door: moeke Nicky | 25-09-11

De commentaren zijn gesloten.