14-10-11

MEISJE DIGGEL (nr 11)

modigliani-somszitze-ged.JPG

 

Soms zit ze bij haar raam rond de zon

aan onmeetbare schoonheid te doen,

wetende dat ik verborgen ben in spiegels,

achter kastdeuren, tussen gordijnen en hoe

mijn stilhouden haar nabijheid slikt.

'Wat wil ze?' vraag ik een vallende speld.

'Dat je haar hofschilder en harlekijn bent,

haar rijmelaar en tafelheer en nog meer,'

fluistert de stilte in alle stilte.

 

wn

 

15:08 Gepost door Willy N. in Literatuur/poëzie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Weten is fijn Willy. Weten dat er gedacht wordt. En voelen van aanwezigheid.
Het is spelen als met de wind.

Gepost door: danique | 17-10-11

De commentaren zijn gesloten.