15-01-12

APHRODITE INCOGNITO

Bouguerea-EveningMood-1.jpg

 

Ik zag de wadende baadster in omziend water

de spiegeling doorklieven met fonkelende blik

Gulzige meisjesborsten nipten van zonneglans

die de drempel van dagdromen overvloeide en

haar naaktheid tintelde als volmaakte poëzie

in gouden dauw geschreven op haar huid.

 

Ik wilde één keer de opgewonden zeegod zijn

die haar exotische haren over de schouders vlijde,

schuimbekkend tekeerging tegen strelende wind

en haar hoogdravend de branding toedichtte.

Geen meermin in de zeeën zou mooier mogen,

geen parel exquis genoeg zijn om haar te tooien.

 

wn

12:02 Gepost door Willy N. in Literatuur/poëzie | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Het leest alsof je haar onlangs op je netvlies had.....
Overigens zijn Zeegoden vooral nat.
x

Gepost door: Danique | 16-01-12

Dat elke vrouw wel goddelijke dingen heeft, wil nog niet zeggen dat men Aphrodite incognito op iedere straathoek tegenkomt, hoor! Maar ik geef toe, soms is de twijfel extreem. ;-)

Groetje

Gepost door: Willy | 16-01-12

De commentaren zijn gesloten.