19-01-12

DAG ALS VANDAAG

depa2012-6.jpg

 

Zichtbaar maken waaraan ik denk.

Hoe doe ik dat op een dag als vandaag?

Door rustig met de zee te praten,

ver weg van mensenoren?

Mensenoren! Het woord staat niet eens

in de domme woordenboeken, wel

tientallen samenstellingen met mensen

die dan maar zonder oren niet horen.

Strakke vogels poken de zon op,

gooien wat licht willekeurig overeen en

dagen schrokkerige wolken uit.

Ik plant wat bloemen in het snijzand.

Snijzand? Het woord staat niet eens

in de domme woordenboeken, wel

tientallen samenstellingen met zand

dat dan maar zonder pijn snijdt.

Langs tig voetstappen nabij de golven

vind ik mezelf altijd terug in de tijd,

altijd terug op de plaats Nimmermeer

Zo wordt denken het rusten van lippen,

het verbergen van gemis aan woorden

vandaag met warme sjaal voor de mond.

 

 

wn

15:27 Gepost door Willy N. in Literatuur/poëzie | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Waarom moet je altijd alles zichtbaar maken, als het verborgene beloften heeft.

Gepost door: River | 20-01-12

"Zo wordt denken het rusten van lippen,
vandaag met warme sjaal voor de mond"

Heel mooi!

Gepost door: Maartje | 20-01-12

Dank je wel Willy!

Aangenaam kennis te maken
& graag tot een volgend keer!

Maartje

Gepost door: Maartje | 22-01-12

Snijzand doe mij pijn, zeg maar dat mijn lieve voetjes daar niet tegenkunnen...

Gepost door: Danique | 23-01-12

moet alles zichtbaar zijn vraag ik me af ?

Gepost door: merel | 23-01-12

Mooi, " zo wordt denken het rusten van lippen"
gr
Ivette

Gepost door: ivette | 23-01-12

De commentaren zijn gesloten.