04-01-13

BIJNA

stargate-5.JPG

 

Heb een nieuwe ster gekozen

ergens in het bijna lege heelal,

om wezenloos niets-zijn te ontkennen en

elke god zijn bestaansrecht te gunnen.

 

In haar licht schrijf ik mezelf de huid vol,

want ik kan enkel stilte verwoorden

die door eenzaam duister heen dringt en

nachtrust over mijn winters bed strooit.

 

Ben een andere tijd begonnen

vooraan in een bijna lege kalender,

omdat het onuitsprekelijke plaats opeist en

ieder gemis met witte vrieskou aanvangt.

 

In zijn naderende zon lees ik straks mezelf,

draai ik mijn spiegelbeeld ondersteboven en

om de minste twijfel te vertroebelen

oefen ik de handstand van het voorjaar al.

 

© wn

 

20:25 Gepost door Willy N. in Literatuur/poëzie | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Alweer een prachtig gedicht.
Hopelijk wordt die vrieskou snel vervangen door de warmte van het voorjaar.

Groetjes

Gepost door: cuisine celine | 07-01-13

Steeds duidelijker zal die naderende zon te lezen zijn, al zal de vrieskou nog eerst wel eens van zich laten horen.
Maar jouw optimisme deel ik, Willy! En oefenen doe ik ook al. :)

Gepost door: Linda | 09-01-13

Hoopvolle woordjes

Gepost door: merel | 10-01-13

Superfraai Willy.
Nu nog echt winterweer....

Gepost door: Danique | 11-01-13

De commentaren zijn gesloten.