19-01-14

TOEN

jan14Rft-a.jpg

 

toen ik besneeuwd maanlicht schepte

met handpalmen van onzekerheid

dacht ik aan schiep,

maar scheppen kon ik niet

tot mijn verdriet,

want de aanplant zoemde en geurde

slechts binnen mijn winters hoofd,

waarin ik volop ochtend verbloemde

met versgeplukte twinkelingen

 

nu ik denk aan die ijzige nacht

in januari, ja nu waar ik het nog weet

hoe ik mijn arm warm

om een kouwelijke hals hield

van puur geluk bezield,

woorden zweefden als nevels van lente

en lippen smaakten naar ambrozijn,

lijkt de tijd weer even daar waar

hij beloofde voorgoed te blijven

 

 

© wn

11:55 Gepost door Willy N. in Literatuur/poëzie | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |